به گزارش اکوتیپ، بورس تهران پس از یک دورهٔ رشد قابل‌توجه در سال جاری، حالا در دوراهی صعود و اصلاح ایستاده است. از یک سو، شناسایی سود پس از افزایش قیمت‌ها فشار فروش آورده و از سوی دیگر، نااطمینانی‌های سیاسی و اقتصادی اعتماد سرمایه‌گذاران را تضعیف کرده است. کارشناسان می‌گویند نمی‌توان عقب‌نشینی شاخص‌ها را تنها به یک عامل نسبت داد.
بر اساس گزارش اقتصاد۲۴، رشد پرشتاب قیمت سهام در ماه‌های گذشته انگیزهٔ شناسایی سود را در میان معامله‌گران افزایش داده است. برخی نمادها بازدهی‌های بسیار بالایی تجربه کرده‌اند و طبیعی است که بخشی از سرمایه‌گذاران ترجیح دهند سود خود را نقد کنند. این رفتار به‌ویژه وقتی شدت می‌گیرد که چشم‌انداز آیندهٔ بازار با ابهام همراه باشد.
سه عامل اصلی اصلاح؛ از ریسک سیاسی تا نرخ بهره
عامل مهم دیگر، افزایش ریسک‌های سیاسی و نگرانی از تحولات مرتبط با روابط ایران و آمریکاست. سرمایه‌گذاران در چنین شرایطی با احتیاط بیشتری تصمیم می‌گیرند و حتی کاهش قیمت سهام و جذاب‌تر شدن نسبت‌های ارزش‌گذاری هم لزوماً به بازگشت فوری تقاضا منجر نمی‌شود. بازار سهام از انتظارات تأثیر می‌گیرد و در دوره‌های نااطمینانی، سرمایه‌گذاران ریسک‌های احتمالی را پیش از تغییر محسوس در عملکرد شرکت‌ها در قیمت لحاظ می‌کنند.
به گزارش اقتصادآنلاین، مبین ناظمی، تحلیلگر بازار سرمایه، دو متغیر کلی را عامل رشد اولیهٔ بازار می‌داند: نخست فضای پساجنگی که احساس امنیت بیشتری ایجاد کرد و دوم گزارش‌های سالانه، سه‌ماهه و شش‌ماههٔ شرکت‌ها که رشد فروش را نشان می‌داد، همراه با افزایش نرخ دلار در مرکز مبادله و بازار آزاد. به گفتهٔ او، مجموعهٔ این عوامل بازار را حدود ۱۳۰ درصد ریالی و ۴۵ درصد دلاری رشد داد.
ناظمی می‌گوید نسبت قیمت به سودآوری بازار از محدودهٔ ۵ تا ۵٫۲ تقریباً به محدودهٔ ۱۰ رسید و رشد دوبرابری را تجربه کرد؛ به همین دلیل بازار دیگر کشش لازم را برای ادامهٔ حرکت صعودی نداشت. او همچنین به نرخ بهرهٔ بین‌بانکی بالای ۴۳ و ۴۴ درصد و شایعهٔ افزایش نرخ سود بانکی در دو مرحله اشاره می‌کند که فشار فروش را به بازار وارد کرد.
اصلاح تا کجا ادامه دارد؟
ناظمی با بررسی سابقهٔ بازار می‌گوید در سه تا چهار سال اخیر، بازار نتوانسته بالاتر از محدودهٔ ۱۲۰ میلیارد دلار قرار بگیرد و عموماً از محدودهٔ ۱۱۰ تا ۱۲۰ میلیارد دلار اصلاح خود را آغاز کرده و تا ۸۰ تا ۸۴ میلیارد دلار پایین آمده است. به گفتهٔ او، این ریسک همچنان وجود دارد که اصلاح ادامه پیدا کند.
او نقدشوندگی را اولویت اصلی سرمایه‌گذاران می‌داند و می‌گوید اگر سرمایه‌گذاران احتمال قفل شدن بازار را بدهند، شدت خروج پول افزایش می‌یابد؛ چه از سهام، چه از اوراق و شاید حتی از صندوق‌های درآمد ثابت و طلا. به گفتهٔ او، بازار همچنان در حال خارج کردن پول است تا سرمایه‌گذاران نقدینگی خود را در اختیار داشته باشند.
روایت سوم؛ شاخص ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار و P/E هفت واحد
به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان، شجاعی، کارشناس بازار سرمایه، می‌گوید طی یکی دو هفتهٔ گذشته با وجود ثبات نسبی نرخ ارز در بازار آزاد و قرار گرفتن دلار در محدودهٔ ۲۷۰ هزار تومان، شاهد افزایش نرخ دلار حواله در مرکز مبادله بوده‌ایم که می‌تواند سیگنال مثبتی برای شرکت‌های بورسی باشد.
به گفتهٔ او، شاخص کل که پیش‌تر تا محدودهٔ ۸ میلیون و ۲۰۰ تا ۸ میلیون و ۳۰۰ هزار واحد افزایش یافته بود، با اصلاح به محدودهٔ ۷ میلیون و ۸۰۰ هزار واحد رسید. نسبت قیمت به درآمد (P/E) بازار هم که پیش‌تر تا محدودهٔ ۱۱ واحد افزایش یافته بود، اکنون به حدود ۷ واحد کاهش پیدا کرده است.
شجاعی افزایش ریسک‌های ژئوپلیتیک و سیستماتیک را از مهم‌ترین دلایل احتیاط سهامداران می‌داند و می‌گوید تحولات سیاسی و گمانه‌زنی‌ها بر فضای روانی بازار تأثیر گذاشته است. او معتقد است اگر ریسک‌ها کاهش یابند یا در همین سطوح بمانند، نمی‌توان انتظار رشدهای پرشتاب یا افت‌های بسیار شدید داشت.
سناریوهای پیش‌رو؛ دو سطح کلیدی
بر اساس گزارش اقتصاد۲۴، محدودهٔ ۷ میلیون و ۶۵۰ هزار واحد اکنون سطح مهم شاخص کل است. در صورت کاهش تنش‌های سیاسی و تقویت تقاضا، حفظ این محدوده می‌تواند زمینهٔ بازگشت بازار را فراهم کند. در این سناریو، سطح ۸ میلیون واحد نخستین مقاومت مهم شاخص خواهد بود و عبور از آن می‌تواند مسیر حرکت به سمت ۸ میلیون و ۵۰۰ هزار واحد را هموار کند.
در مقابل، اگر فشار فروش تشدید شود و محدودهٔ ۷ میلیون و ۵۵۰ هزار واحد از دست برود، سطح ۷ میلیون و ۲۰۰ هزار واحد می‌تواند حمایت بعدی شاخص باشد. در این وضعیت، افزایش خروج پول حقیقی و کاهش قدرت تقاضا می‌تواند اصلاح بازار را عمیق‌تر کند.
پس از توافق احتمالی با آمریکا چه می‌شود؟
ناظمی می‌گوید اگر ابهام سیاسی و نظامی برطرف شود، صنایع صادرات‌محور و صنایع ریالی و دلاری هم‌زمان رشد خواهند کرد. به گفتهٔ او، شرکت‌های بزرگ‌تر مانند فولاد، فملی، پتروشیمی‌ها و پالایشی‌ها می‌توانند بهرهٔ بیشتری از این موج ببرند.
او با اشاره به تجربهٔ سال ۱۳۹۹ می‌گوید اگر یک کشمکش ۴۷ یا ۴۸ ساله به پایان برسد و بخشی از ابهامات برطرف شود، سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی می‌تواند به‌یک‌باره اتفاق بیفتد. با این حال تأکید می‌کند هیچ قطعیتی در این زمینه وجود ندارد و ممکن است تفاهم احتمالی از جنس توافقی نباشد که به کاهش تحریم‌ها منجر شود.
به گفتهٔ ناظمی، اگر قیمت دلار کاهش یابد، افزایش حجم صادرات و میزان فروش می‌تواند اثر کاهش نرخ ارز را پوشش دهد؛ رشد درآمد از محل افزایش میزان فروش بهتر از رشدی است که فقط از محل افزایش نرخ به دست می‌آید.
اعداد کلیدی این گزارش‌ها
- ۱۳۰ درصد ریالی و ۴۵ درصد دلاری: رشد بازار در دورهٔ صعودی به گفتهٔ مبین ناظمی
- ۷ میلیون و ۶۵۰ هزار واحد: سطح مهم شاخص کل در شرایط فعلی
- ۷ میلیون و ۵۵۰ هزار واحد: سطحی که از دست رفتن آن می‌تواند اصلاح را عمیق‌تر کند
- ۷ میلیون و ۲۰۰ هزار واحد: حمایت بعدی شاخص در سناریوی نزولی
- ۷ واحد: نسبت P/E بازار به گفتهٔ شجاعی
آنچه هنوز مشخص نیست
میزان دقیق ارزش دلاری بازار، تاریخ دقیق رسیدن شاخص به سطوح یادشده و سرنوشت مذاکرات ایران و آمریکا در گزارش‌ها اعلام نشده است.
این مطلب صرفاً جنبهٔ اطلاع‌رسانی دارد و توصیهٔ خرید، فروش یا سرمایه‌گذاری نیست.
منبع: eghtesaad24.ir، eghtesadonline.com، yjc.ir
کارشناسان سه عامل را مؤثر می‌دانند: شناسایی سود پس از رشد قیمت‌ها، افزایش ریسک‌های سیاسی مرتبط با ایران و آمریکا، و نرخ بهرهٔ بین‌بانکی بالای ۴۳ و ۴۴ درصد.
بر اساس گزارش اقتصاد۲۴، محدودهٔ ۷ میلیون و ۶۵۰ هزار واحد سطح مهم شاخص است؛ از دست رفتن ۷ میلیون و ۵۵۰ هزار واحد می‌تواند اصلاح را عمیق‌تر کند.
به گفتهٔ شجاعی، نسبت قیمت به درآمد بازار از محدودهٔ ۱۱ واحد به حدود ۷ واحد کاهش پیدا کرده است.
💬 دیدگاه‌ها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید.